عبد الرضا سالار بهزادى
352
بلوچستان در سالهاى 1307 تا 1317 قمرى ( فارسى )
جواب آن را گرفتند و دادم ميرزا قاسم در دفتر لشكر برده ابراز داد ، بعد هم خودم حضور مبارك بردم . اولا خدا خواست اينجا شد كه وضع عنوانات تلگراف خيلى بطور احترام بود ، بعد از آنكه ملاحظه فرمودند خاطر مباركشان را مسرتى تمام دست داد و از روى خوشوقتى خاطر تحت آن را دستخط فرمودند اين است كه لفا انفاذ شد زيارت خواهيد فرمود . در باب ملبوس توپچى هم در سؤال و جوابم كه شايد به معمول هرساله مرحمت فرمايند . در باب كار آقا ميرزا محمد حسن خان مشرف هم 508 خود مخلص يكى دو دفعه اظهار عرض كردم ، حكم فرمودند بماند تا كارش تمام شود ، با اينكه دو روز است آدم خود را ماهان فرستاده و هر آن در شرف حركت بود . . . 509 از ماندن شد و اسب سركارى را با حاجى بيك فرستاد . در واقع نه بحثى بر مشرف ، است نه حاجى بيك اهمالى از آمدن كرده ، اينطور اتفاق افتاد . در خدمات و فرمايشات حاضر هستم » . در پشت صفحهء مقابل نامه چنين نوشته شده است : « هو - 110 - صورت چهار دسته سربازى كه از فوج بهادر گرمسيرى با صاحبمنصب از بم به جهت ساخلوى قلعه و ارگ بمپور و قلعهء مباركه ناصريه 510 وارد بلوچستان شدهاند :